Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Στην εποχή μας; Άνδρας το…ζητούμενο!

Η άποψη του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας


Για τον λεξικογράφο (Τεγόπουλος –Φυτράκης) ο «άνδρας» είναι αρσενικός και ενήλικος άνθρωπος, ο «σύζυγος» για το σπίτι και την οικογένεια, ο… «απλός στρατιώτης» για τον διοικητή της στρατιωτικής του μονάδας.

Για τον Υπουργό Εμπορίου, εάν έμπαινε στον κόπο να ρίξει μια ματιά στην καθημερινότητα που μας περιβάλλει ο «άνδρας» αποτελεί πλέον «αγαθό σε ανεπάρκεια» που μάλλον χρειάζεται να υπαχθεί στη λίστα των διατιμημένων. Εάν, όμως, στην καρέκλα του Υπουργού Εμπορίου καθόταν μια φεμινίστρια φοβάμαι ότι μάλλον θα αμφισβητούσε τη διάσταση του…αγαθού! Για τις μισές εκπροσώπους του φεμινιστικού κινήματος ο σύγχρονος άνδρας αποτελεί πλέον απλά και μόνο «σκιά του παρελθόντος του» και για τις άλλες μισές, ένα ακόμη…εμπόδιο!

Κοινωνικό-ψυχολογικά οι πρώτες «μισές» έχουν δίκαιο καθώς το χθεσινό πρότυπο του άνδρα «πατριάρχη» που με την χειρωνακτική ή πνευματική του εργασία ήταν ο ζωοδότης της οικογένειάς του και ως αυτοδημιούργητος παράγοντας κυριαρχούσε στο κοινωνικό-οικονομικό στερέωμα έχει εκλείψει προ πολλού καθώς η αγορά εργασίας διεκδικήθηκε και κερδήθηκε από τεράστιους αριθμούς γυναικών σε όλα τα επίπεδα της κατοχής δεξιοτήτων και γνώσεων. Σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ οι πρωτιές ανήκουν πια στα κορίτσια και φέτος μία στις δύο θέσεις ΕΠΟΠ στις Ένοπλες Δυνάμεις τις κέρδισαν γυναίκες!
Σήμερα σε Ευρώπη και Αμερική σχεδόν μία στις δύο οικογένειες έχουν την εργαζόμενη γυναίκα, σύζυγο, μητέρα να κερδίζει περισσότερα από τον εργαζόμενο άντρα, σύζυγο, πατέρα!

Το πρόβλημα με την οικονομική διάσταση του «ανδρισμού» ήταν ότι ενώ από την μια πλευρά παρείχε στον άνδρα εξουσία, υπεροχή, αυτονομία, κινητικότητα από την άλλη τον τύλιγε σε άγχος, ανησυχία, μοναξιά. Αυτά τα προβλήματα πέρασαν πλέον και στο γυναικείο στρατόπεδο. Στην εποχή μας η μαζική είσοδος των γυναικών σε όλες τις κοινωνικές - οικονομικές δραστηριότητες έφερε και την μετάλλαξη της κλασικής έννοιας του «ανδρισμού» που οδηγεί σταθερά και μάλλον αμετάκλητα στην εξίσωση των ρόλων «άνδρα-γυναίκας». Αυτό δεν το θεωρώ αρνητικό, αν και έτσι το κρίνουν όσοι με το τέλος της κλασικής ανδροκρατίας θεωρούν ότι εμείς οι αρσενικοί homo sapiens καταντήσαμε…ανδρείκελα!...
Σε αυτούς θα προτείνω να υψώσουμε έναν ανδριάντα στον «πεσόντα Ιππότη» ο οποίος στον ανδρικό του ρόλο συνθέτει με επιτυχία την αντίθεση της βιαιότητας και της πραότητας. Για τον ιππότη εξουσία και βιαιότητα χωρίς τρυφερότητα συνιστούν κτηνωδία ενώ αντίστροφα τρυφερότητα και συμπόνια χωρίς την ανδρική σταθερότητα και επιθετικότητα σβήνουν τη «φλόγα» που μας έδωσε ο Προμηθέας και την πλήρωσε τόσο ακριβά…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου